spektakl — wyjaśnienie
Spektakl: obsada, akty i historia rozdroży
Nomad opiera się na jednej idei — Gran Canaria jako punkt spotkania trzech kontynentów — przenikającej muzykę, taniec, akrobatykę i menu jako całość.
Wybierz termin na Nomad ↗Trzy kontynenty na talerzu
| Kontynent | Danie | Na talerzu |
|---|---|---|
| Europa | Przystawka i zakąska | Ręcznie robione włoskie tortello |
| Afryka | Danie główne | Pikantny szaszłyk z kurczaka z kuskusem |
| Ameryka | Deser | Batony z mango i białą czekoladą |
Idea stojąca za Nomad
Nomad powstał wokół kulturowego spotkania Europy, Afryki i obu Ameryk na wulkanicznej wyspie na Atlantyku. Zamiast fabuły z bohaterami, widowisko zbudowane jest z czterech aktów muzyki na żywo, tańca i akrobatyki, z których każdy czerpie z jednego z tych trzech kontynentów, a czwarty — łączący wątek — produkcja wiąże z samą Gran Canarią.
Obsada
Ponad trzydziestu międzynarodowych artystów wypełnia scenę przez cały wieczór, łącząc muzykę, taniec i akrobatykę, a nie jedną dziedzinę. Kierownictwo artystyczne sprawuje Israel Reyes, choreografię przygotował Toni Espinosa, muzykę — Germán García, a produkcję audiowizualną — Dani Pinedo.
Cztery części, trzy kontynenty
Widowisko trwa około trzech godzin i składa się z czterech części, przeplatając muzykę na żywo, taniec i akrobatykę, podczas gdy trzy dania w menu podążają tą samą trasą od Europy przez Afrykę po Amerykę.
Technologia na scenie
Sala Scala opisuje tę produkcję jako wykorzystującą największy ekran LED, jaki kiedykolwiek zamontowano na potrzeby dinner show, współgrający ze scenografią obok muzyków na żywo i licznej obsady — to znacznie większe przedsięwzięcie techniczne niż format sali restauracyjnej, od którego lokal zaczął ponad trzy dekady temu.
Produkcja, nie pojedyncze danie
Lokal opisuje menu jako część spektaklu, a nie dodatek do niego: każde danie pojawia się w konkretnym momencie na scenie, a kuchnia i artyści pracują według tego samego harmonogramu.
Co nie jest częścią spektaklu
Nomad to inscenizowana produkcja z płacącą publicznością, a nie pokaz kulturowy czy zespół folklorystyczny reprezentujący jakikolwiek kraj — trzy kontynenty należy traktować jako artystyczną koncepcję samego spektaklu, a nie twierdzenie o jakiejkolwiek konkretnej tradycji, którą prezentuje.